‏نمایش پست‌ها با برچسب آیین بهائی. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب آیین بهائی. نمایش همه پست‌ها

سه‌شنبه، آذر ۱۷، ۱۳۹۴

برادران شیعه , چرا بهائی ها " تقیه " نمیکنند ؟!

                    برادران شیعه , چرا بهائی ها  " تقیه " نمیکنند ؟!


 دیروز با یکی از هم میهنان بهائی که پستی در مورد علت مدارای بهاییان [[ در مقابل اذیت و آزار روحانیت شیعه و رفتار غیر انسانی پیروانشان با اقلیت بهائی ]] گذاشته بود , گفتگوئی داشتم .

(( جالب است بدانید من بنابر عادت در همان اول گفتگو اعلام کردم که یک فرد دین گریز و خرافه ستیز هستم و هیچ دینی را باور ندارم و حتی بزرگترین مقام دینی آنها را فردی با اشتباهاتی بزرگ خواندم , که ایشان برعکس برادران شیعه که در مقابل این حرف آنی به خواهر و مادر بنده گیر میدهند و هر چه فحش است نثار من و آنها میکنند و من را مزدور استکبار مینامند و میدانند , هیچ عکس العملی نشان نداد و در کمال متانت و بزرگواری سوالات من را پاسخ داد و منابعی را برای آگاهی بیشتر نیز معرفی کرد !!))

 
به هر حال من به منابع مذکور رفتم و تقریبا پاسخ را پیدا کردم , ولی در حین گشتن متوجه شدم که دین بهائی از بدو پیدایش با همه سختی ها و اذیت و آزارها و خطرات جانی که برای پیروانش وجود داشته و دارد ,حکم و فتوائی همانند (( تقیه )) اسلامی شیعیان را ندارد !

و پس از دانستن این مطلب از اینکه ترس و زبونی را یکی از دلائل سکوت و تحمل و مدارای بهائیان تصور میکردم پیش خودم بسیار شرمنده شدم ....


 ولی این سوال برای من پیش آمد که این برادران غیور شیعه که ادعای آنها فیل را میترکاند و پالان خر را پاره میکند با چه روئی به اذیت و آزار این اقلیت دینی میپردازند و چه جوابی در مقابل این خفت که مذهب شان برای ترس از مرگ و آزار و اذیت دیگر ادیان , آنها را وادار به دروغ گفتن میکند و خیلی راحت میتوانند در مقطعی منکر تمام اعتقاداتشان بشوند, در مقابل این شهامت بهائی ها دارند که حتی با وجود خطر جانی و آتش زدن خانه و زندگی و تخریب قبور اموات تن به چنین خفتی نمیدهند و اعتقاد خودشان را منکر نمیشوند !!


و همین یکساعت پیش در سایت پارسینه پستی دیدم که حیفم آمد برادران شیعه با آن شور حسینی شان از دیدن و خواندن آن محروم شوند !


       حدّ تقیّه چیست؟
 

 تقیّه در حقیقت به این منظور است که خون (شیعه) محفوظ بماند،
 پس هرگاه کار به خونریزی رسید، دیگر جایی برای تقیّه نیست!
 (در سوء استفاده از تقیّه فرمودند): والله اگر به یاری ما دعوت شوید،
 (بهانه آورده و) ما را یاری نمی کنید و خواهید گفت، تقیّه میکنیم!
 (رفع تکلیف در قالب)

تقیّه از پدر و مادرتان برای شما محبوب تر است!
√ منابع روایت؛

الوافی، ج ۱۵، ص ۱۹۷.
تهذیب الاحکام، ج ۶، ص ۱۷۲.
قواعد الفقهیه، ج ۱، ص ۳۹۳.
منتهی المطلب، ج ۲، ص ۹۹۷.
میزان الحکمة، ج ١٣، ص ٤٤٤.
جواهر الكـلام، ج ۲۱، ص ۳۹۲.
وسایل الشیعه، ج ۱۶، ص ۲۳۵.
فقه الصادق (ع)، ج ۱۱، ص ٤٠٦.
منتخب ميزان الحكمة، ج ١٠، ص ٦٦٦.
معجم احادیث الامام المهدی (ع)، ج ٤، ص ٤٢.
المواهب فی تحریر احکام المکاسب، ج ۱، ص ۸۰۹ . 128 ح ب
   
 بهتر است که این برادران شیعه که ادعا و گنده گوزی شجاعت و شهامت و آزادگی آنها دیگر تکراری و چندش آور شده برای حفظ آبرو هم که شده , یا فکری به حال این اعتقاد ( خفت تقیه ) خودشان بکنند یا لااقل به خاطر حرمت شهامت و شجاعت و شرافت , در رفتار ناجوانمردانه و غیر انسانی خودشان با هموطنان بهائی تجدید نظری بکنند... 


           

 

سه‌شنبه، آبان ۲۶، ۱۳۹۴

چرا بهایی ها خود را منفجر نمی کنند؟

                         چرا بهایی ها خود را منفجر نمی کنند ؟


از صفحه فیس بوک سعید قاسمی نژاد

درباره ظلم، مذهب و تروریسم: چرا بهاییها خود را منفجر نمی کنند؟

 می گویند مومنین اینسو و آنسو دیگران و خود را می ترکانند!


 چرا که  فقیر "نگه داشته شده اند"، به زور حاشینه نشین "شده اند" و تحویل گرفته نمی شوند، والا این انفجارها و ترکشها نه ربطی به اسلام دارد و نه حتی "از مسلمانی ماست"، از استعمار است و ظلم آقا! از استعمار...

آنچه ذهن را قلقلک می دهد این است که اگر اینطور است واین فقط ظلم غربیان است که مومنین مظلوم را به سوی منفجر کردن این و آن رهنمون می کند، بلکه کم و بیش در اذهان مومنین و غیر مومنین چپ کرده آن را موجه هم می کند؛
پس چرا بهاییها هر روز و هر لحظه، این و آن را، اینسو و آنسوی ایران منفجر نمی کنند؟

مسلمین در اروپا به خاطر مسلمان بودن از تحصیل محروم نیستند، بهاییها در ایران هستند. اموال مسلمین در اروپا به خاطر مسلمان بودن ضبط نمی شود، اموال بهائیان می شود.

مسلمین در اروپا به خاطر مسلمان بودن از کار اخراج نمی شوند، بهاییها در ایران می شوند.

مسلمین در در دولتهای اروپایی وزیر و وکیل دارند، در ایران بهاییها از سیاست دوری می کنند که به تریج قبای بچه شیعه ها و اربابان عمامه به سرشان برنخورد اما شیعیان حساس باز ول کن معامله نیستند و دست استعمار و استکبار را در آستین زن و مرد بهایی می بینند و قس علیهذا.


مقایسه تبعیض علیه بهاییان در ایران، که صاحبخانه هستند، با تبعیض علیه مسلمین در اروپا، که مهاجرند و میهمان، و واکنش دو گروه به این تبعیض نشان می دهد که همچون همیشه، هر گردی گردو نیست و این انفجارها حتی اگر به تمامی میوه آن تشویقات عالیه به جهاد و قتال هم نباشد، آنقدرها هم بی ربط هم نیستند.
 
 

دوشنبه، آبان ۲۵، ۱۳۹۴

تحقیق کوچکی در آیین بهائی به بهانه پلمب کردن دوباره ناندانی و محل کسب آنها ( قسمت دوم )

 تحقیق کوچکی در آیین بهائی به بهانه پلمب کردن دوباره ناندانی و محل کسب آنها ( قسمت دوم )



یک نکته جالب دیگر تقویم و سالشمار آئین بیانی و یا همان بابی ها و بهائی ها میباشد  ( البته بهائی ها با بیانی ها اختلاف و انشعابی که در تمام ادیان مرسوم هست را هم دارند که خارج از حرف ماست )؛

سال آنها ۳۶۱ روز و تقویم بابی۱۹ ماه ۱۹ روزه‌است !

[[ سال بیانی سیصد و شصت و یک روز می‌باشد. در کتاب بیان عربی باب سوم از واحد پنجم چنین وارد شده است: " قد جعلنا الحول تسعةعشر شهرا " ترجمه: همانا قرار دادیم برای سال نوزده ماه. همان باب در کتاب بیان فارسی چنین شرح داده شده است: خداوند عالم خلق فرموده کل سنین را به امر خود و از ظهور بیان قرار داده عدد هر سنین را عدد کلشیئ (۳۶۱روز) و آن را نوزده شهر قرار داده و هر شهر را نوزده روز فرموده تا آنکه کل از نقطهٔ تحویل حمل تا منتهی‌الیه سیر او که به حوت منتهی می‌گردد در نوزده مراتب حروف واحد سیر نمایند.]]

 و دیگر آنکه بنظر میرسد کلمات یوم الله که ورد دهان خمینی بود و هر روزی را به مزاجش سازگار می آمد یوم الله لقب میداد و عنوان میکرد مانند یوم الله بیست و دو بهمن , از کلمات بابی ها و اختراع آقای باب بوده و میباشد !

[[ در باب چهاردهم از واحد ششم کتاب بیان عربی، بزرگترین روز سال یوم الله الاعظم نام برده شده است. شرح آن در همان باب کتاب بیان فارسی چنین است: خداوند عالم در میان ایام یومی را منسوب به خود فرموده و آن را یوم الله خوانده است.]]

ولی جالبترین نکته در مورد بابی ها و بیانی ها و ازلی ها و بهائی ها حضور چهره های سرنشناس قیام مشروطه در بین آنها میباشد !

[[ میرزا آقاخان کرمانی در ۱۳۰۲ هجری قمری (۱۲۶۳ خورشیدی) با شیخ احمد روحی از کرمان هجرت کرد و به اصفهان رفت.
ورود او به اصفهان همراه با تشکیل یک سری جلسات سری و خصوصی شد که بانی آن میرزا هادی دولت‌آبادی نماینده صبح ازل در ایران بود.
از دیگر حاضران در این جلسات حاج میرزا نصرالله بهشتی ملقب به ملک المتکلمین و سید جمال الدین واعظ اصفهانی پدر محمد علی جمال زاده بودند.
نام سید جمال الدین واعظ به همراه ملک المتکلمین، میرزاجهانگیرخان، سید محمد رضا مساوات در لیست چهارنفری بود که محمدعلی شاه قبل از بتوپ بستن مجلس، درخواست تبعید آنهار ا از ایران کرده بود. جمال‌الدین واعظ همراه با ملک المتکلمین رهبریِ گروه‌های بزرگی از مشروطه‌گرایان را به عهده داشت.[۱۱۱]
یحیی دولت‌آبادی از فعالین جنبش مشروطه
یحیی دولت‌آبادی در سال ۱۲۴۱ خورشیدی در دولت‌آباد اصفهان به دنیا آمد. پدرش حاج سید میرزا هادی دولت‌آبادی از مجتهدین مؤثر محلی و مشهور به رهبری شاخه ازلی بابیه بود.[۱۰۵] او نماینده صبح ازل در ایران بود.در عین حال خود دولت‌آبادی انتساب خانواده‌اش را به آئین بابی در کتاب خود رد می‌کند و چون اتهام بابی در آن زمان مذموم بود، دربار و ظل‌السلطان و روحانیان قشری آن اتهام را بر علیه آزادی خواهان و مشروطه طلبان بکار می‌بردند.[۱۰۹] ]]

البته باید در مورد صحت و سقم این مطلب بیشتر تحقیق کرد زیرا به نوشته شادروان احمد کسروی :

[[ کسروی در کتاب تاریخ مشروطه ایران می‌نویسد: بابیان در جنبش مشروطه در ظاهر بی طرفی می‌نمودند و در نهان هواخواه محمدعلی میرزا بودند، ملایان هوادار استبداد، نام آنان را بر مشروطه خواهان گذارده و تکفیر کرده و خون‌هاشان را می‌ریختند.[۱۱۰] ]]

اما علی محمد باب با نفی خاتم بودن محمد در پیامبران تعریف دیگری از نبوت و رسالت و هدایت بشر  و ظهور چنین افرادی به حکم و از جانب خدا ارائه کرده که در نوع خودش بسیار امروزی و عقلانی و خردمندانه است و با افکار امروزی هماهنگی و سازگاری بیشتری دارد و قابل تعمق و قابل تفکر میباشد ...

[[ پروفسورادوارد براون به نقل از باب می‌نویسد:[۱۶]

هیچ ظهوری آخری نیست بلکه فقط میزانی از حقیقت را بیان می‌کند که وضعیت پیشرفت انسان او را قادر به درک آن کرده باشد. ( باب )]]

و در آخر از دوستانی که این مطلب را پیگیر شدند و دنبال کردند میخواهم که به گوشه ای از آیات و دستورات این پیامبر ایرانی دوران قاجار که در زیر و ذیل مطلب می اید کمی با دقت بیشتری نظر کنند و آنها را با دستورات محمد و قرآن مطابقت دهند تا به درستی و حقانیت گفته یاد شده در بالا از جانب باب برسند ...  

- اصلی‌ترین دستور و حکم در آئین بیانی :در باب نوزدهم از واحد پنجم کتاب بیان فارسی نوشته شده است: در بیان هیچ عبادتی نزد خداوند محبوب تر نبوده از نفع نفسی به نفسی اگرچه با دخال سروری در قلب او باشد و هیچ عملی ابعد تر نبوده به ضر نفسی نفسی را اگر چه بادخال حزنی در قلب او باشد.[۲۸]

- در باب هیجدهم از کتاب بیان نهی شدید شده است از شرب مسکرات حتی برای مریض. خوردن مشروبات الکلی و هر چیز بدبو و کریه و انواع دخانیات حرام است.[۲۱]

-در بیان صراحتاً قتل نفس حرام شده است در باب شانزدهم از از واحد یازدهم، نهی از قتل و قطع اعضای بدن انسان شده است

-در باب پنجم از واحد چهارم کتاب بیان قتل نفس کاملاً ممنوع شده است.

( آیا در مورد اعدام هم چنین تصوری داشته و مخالف اعدام هم بوده ؟؟!)

-در باب هیجدهم از واحد ششم کتاب بیان استخراج می‌شود که تفتیش عقاید و جستجو در امور شخصی مردم حرام است

-در باب شانزدهم از واحد نهم کتاب بیان نهی اکید از ضرب وشتم شده است و این موضوع در باب ششم از واحد دهم تکرار شده است

-در باب هفدهم از واحد دهم نهی اکید شده است از قرض گرفت لوازم شخصی دیگران

-در باب یازدهم از واحد نهم کتاب بیان خرید و فروش عناصر اربعه ممنوع گردیده است

- در باب ششم از واحد هفتم کتاب بیان ازدواج میان کسانی که با هم سنخیت ندارند حرام اعلام شده است.

( استفاده از کلمه و واژه " سنخیت " در اینجا بسیار خردمندانه و آینده نگرانه و هوشمندانه میباشد )

- در باب پانزددهم از واحد دهم کتاب بیان بر رعایت حال حیوانات و عدم تحمیل وزن زیاد بر حیوانات دستور داده شده است

- در کتاب چهارشآن در باب نوزدهم از واحد چهارم نوشته شده: که مالک نگردید چیزی را که نفس شما از آن کراهت داشته باشد و از روئیت آن محزون گردید.

- در باب یازدهم از واحد نهم کتاب بیان رسماً با برده داری و خرید فروش انسان مخالفت و نهی گردیده است!!

- در کتاب چهار شآن در باب هیجدهم از واحد چهارم آمده است که اطفال را به چیز هایکه بر آنها دشوار است تعلیم ندهید و کمال لطف و رأفت را در حق آنها منظور دارید و تحمیل نکنید بر آنها چیزهاییکه برای آنها سودی ندارد و اگر کردید مسئول خواهید بود.

و نکته ای که برای معلمان و آموزگاران بسیاربسیار خوش آیند و مطلوب است )

- در کتاب شرح ابجد بیاناتی هست که خلاصه آن این است: بدان که متعلم که حق معلم مشتق از حکم الله است پس حق او را بشناس و قدر او را عظیم دان و در محضر او مؤدب باش و در مقابل او نخند و با چشم و دست به او اشاره نکن و درحین تعلم در مقابل روی او بنشین و بقدر ثلث و ذراع شرعی فاصله بگیر وآنچه را که استطاعت داری به او برسان زیرا که اگر مافی الامکان را در قدم او نثار کنی به اندازه تعلیم حرف (ب) که به تو تعلیم کرده نیست و معادل حق او نمی‌شود و در مقام معلم توصیه کرده که هیچوقت بر طفل غضب نکند و ابداً متعرض او نگردد و اگر خواست تنبیه کند به ضرب خفیف اکتفا کند زیرا که طفل نازکتر از شیشه است و شیئی لطیف زود می‌شکند و خداوند این عمل را دوست ندارد.

- در باب نهم از واحد یازدهم کتاب بیان ذکر شده که در مجالسی که در آن ابهاج و سروری مهیا نباشد و در شآن و مقام فرد نباشد باید دوری نمود

- در باب یازدهم از واحد ششم از تنبیه بدنی منع گردیده است

- در باب هفتم از واحد نهم نهی اکید شده است از ابیع و شرای انقوزه و تنباکو که آنرا ورق زقوم خطاب کرده‌اند

- در باب هشتم از همین واحد از استعمال تریاک و مسکرات نهی گردیده است

- زنا حرام و شخص زانی از رحمت خدا بی نصیب است.[۲۲]

حالا میتوان به عمق کینه و نفرت و این دشمنی زشت و پلید و پلشت آخوندها با این جماعت و هم میهنان بهائی خودمان پی برد و عمق سوزش آنها را از این دستورات که نان آنها را اجر میکند ولی به مذاق مردم بسیار خوش می آید و با خرد خردمندان هماهنگی بیشتری دارد و برای متفکرین دارای شبهات کمتری هست را احساس کرد ...!!


 

تحقیق کوچکی در آیین بهائی به بهانه پلمب کردن دوباره ناندانی و محل کسب آنها ( قسمت اول )

 تحقیق کوچکی در آیین بهائی به بهانه پلمب کردن دوباره ناندانی و محل کسب آنها ( قسمت اول )



هر چند که اعتقاد و باور , دوستان بسیار عزیز خدا ناباور و دین ستیزان با شهامت و دین گریزانی چون خودم بر پایه درک حقیقت و واقعیت و رسیدن به آگاهی از راه پژوهش و قبول هر چیزی با مراجعه به عقل و خرد و مشاهده میباشد و اطاعت کورکورانه را حتی در همین موارد مذموم و نادرست میدانیم و مقدس دانستن هر مخلوق و موجودی را خرافات تلقی کرده و تعصب را دشمن خرد و خردمندی و روشنبینی و آگاهی میدانیم و تمام ادیان را وسیله ای برای تحمیق و تحقیر نوع بشر به حساب می آوریم ...,

اما خبر پلمب کردن و بستن مغازه های شهروندان بهائی در مازندران را که چند روز پیش اتفاق افتاده سبب شد تا در مورد این آئین تحقیق کوچکی ( در حد ویکیپدیا و سایت دردست ساختمان بهائی ها کتاب نور  ) بکنم تا شاید به گوشه ای از این عداوت کور و این جنایات بیشرمانه مدعیان تشیع علوی و آخوندها به این اقلیت مذهبی و هم میهنان خودم پی ببرم و ریشه و دلایل آن بدانم.

اما در این میان به نکات بسیار جالبی برخوردم که شاید دانستن آن برای شما هم خالی از لطف نباشد و شما هم مانند من لااقل به دلایلی که سبب ستم و جنایت و رفتار بی شرمانه و غیر انسانی آخوندها و شیعیان طرفدار آنها در حق هموطنان بهائی ما شده  پی ببرید.


شاید عمده ترین علت مخالفت آخوندها این ادعای  رهبر و بانی این آئین آقای سید علی محمد شیرازی ملقب به باب ( که درست همچون بیشتر مدعیان ادیان و آیین های  دیگر پله به پله و مرحله ای هست )) مبنی بر:


اول ادعای رابطه داشتن و باب ( در - دروازه ) بودن بین امام زمان و شیعیان و سپس ادعای خود امام زمان  و قائم بودن و سپس ادعای الوهیت و تجلی روح خدا در جسم و جسد خودش میباشد.


که الحق در اینجا باید حق را به آخوندهای بی شرف بدهیم چون یک عمر ( نزدیک به هزار سال ) زحمت کشیدند عبا و خشتک پاره کردند و توسری و پس گردنی و اردنگ خوردند و متحمل مرارت ها و رنجها شدند که امام زمانی بسازند و خلق کنند بیافرینند تا بلکه با آن دکانی باز کنند و بتوانند به بهانه سهم امام و خمس و کوفت و زهرمارهای دیگر جماعت ابله را فریب بدهند و روزی خودشان را تامین کنند...


حالا یکباره در این وسط یکی از گرد راه برسد و نه تنها اول ادعای رابطه بکند و سپس خود قائم شود بلکه همه آخوندها را به تخم الاغ آن حضرت ( عج ) حساب نکند و تازه امر بر محو کتابهائی که  جر خوردند و آنها را نوشتند و ناندانی آنها هم هست  را هم بدهد , که دیگر واویلا  ....!!


که از نظر اقتصاد مافیائی  و قانون دغلکاران و خلافکاران و دروغگویان ریختن خون چنین نا رو زن تک خوری نه تنها واجب است بلکه بایستی ریشه او را هم بسوزانند و نابود کنند !


اما جالب است بدانید که همین آقای باب دارای چنان جذبه روحی و معنوی و نیرو و هیبت و ایمان و خلوصی بود و چنان حرفهای او بر حق و دلنشین بوده که حتی خود آخوندها جرات نزدیک شدن و فتوای مستقیم قتل او را نداشتند و نمیتوانستند چنین کاری کنند و حتی خود شاه و درباریانش هم از این زبونی و خفت خواری در مقابل بابیان یا بیانی ها مستثنی نبودند و فقط امیر کبیر با حکمی چنان وحشیانه و غیر انسانی که از شخصی چون او بسیار بعید بود و محال بنظر می آمد دستور قتل عام آنها بطریقه تقسیم بابیان بین اصناف و اقشار مردم و ترتیب مسابقه بدتر کشتن را بین آنها صادر کرد و داد !!


اما از نکات بسیار جالب و قابل تامل و قابل پژوهش , پرت کردن آقای باب از بالای برج و سالم  به زمین فرود آمدن و آسیب ندیدنش و دیگری غیب شدن او در اولین مرتبه اعدام و تیربارانش پس از شلیک گلوله ها و برطرف شدن دود شلیک ها و یافتن او در خانه بدون کوچکترین زخم و صدمه ای میباشد که از معجزات او محسوب شده که خدائی از شق القمر کردن و با سوسمار حرف زدن محمد , معجزه ای عقلانی تر و پسندیده تری هست,  ذکر میگردد و اینها مخصوصا نحوه اعدامش در تاریخ هست و مورخین آنرا ثبت کرده اند !


[[ باب را به همراه محمدعلی زنوزی یکی از مریدانش، در فاصله چند قدمی یکدیگر آویزان نمودند. پس از شلیک تفنگ‌ها، دود چند لحظه آن دو نفر را از نظرها پنهان نمود. پس از متفرق شدن دود باروت مردم توانستند محل اعدام را مشاهده کنند، ندای حیرت و وحشت از مردم بلند شد، چون باب آنجا نبود؛[۷۲] زیرا گلوله‌ها فقط به طناب‌ها خورده بود و سبب بازشدن طناب و نجات باب شده‌بود.[۷۲] باب را در اتاقی یافتند و دوباره به محل اعدام آوردند و مثل سابق بستند. اما این بار سربازان از امر شلیک سرباز زدند.[۷۲] گروهی دیگر را آوردند و فرمان شلیک دادند و این بار باب کشته شد.[۷۲] ]]


( البته خیلی ها ادعا میکنند که تیر به طناب دور گردن و اطراف آنها خورده و طنابها را باز کرده و همین سبب فرار آنها شده که یکی نیست به اینها بگوید ابله ها شخصی را که تیرباران میکنند که دیگر به دار نمیکشند که تیر به طنابش بخورد و مرسوم است فقط دستان آنها از پشت میبندند که دور زدن گلوله و به طناب دور دست بسته  خوردن آنهم بدون ایجاد زخم و جراحت  خودش یک معجزه بزرگ غیر قابل انکار میباشد !!))


و نکته بسیار جالب دیگر که شما دوستان بسیار آنرا خوب میدانید و با تمام وجود آنرا حس کردید و عذاب
آنرا کشیدید همانا زدودن افکار خرافی اسلامی آخوندی از ذهن این مردم است ...شما حساب کنید این شخص چه نیروی عجیبی و چه قدرت بیانی داشته که توانسته مردم صد سال پیش که نسبت به مردم امروز صد هزار بار خرافی تر و متعصب تر و سنگ سر تر بودند را به دین آیین خود در آورده آنهم جوری که حتی لشگر ها و قشون چند هزار نفره حکومتی هم از پس آنها بر نمی آمده و از آنها شکست میخورده ...!!


[[ در اکتبر ۱۸۴۸ ارتش شاه برای سرکوبی بابیان از تهران به مازندران گسیل گردید (تقریباً ۲ هزار نفر)، این نیرو هماز بابی‌ها شکست خورد. نیروهای تازه‌نفسی در حدود ۷۰۰۰ تن از تهران به سوی قلعه شیخ طبرسی فرستاده شدومحاصره دژ بابی‌ها آغاز گردید. روحانیون علیه بابی‌ها فتوای (جهاد) دادند اما ارتش شاه نیزکامیابی بدست نیاورد. ویکپدیا ]]